Leyla'm

Leyla’m canım,  diyorlar ki Leyla’dan kara haber geldi

Hiç senden kara haber gelir mi mavi gözlerine kurban olduğum

Senden gülmenden başka ne beklenir?

Yürek dolusu sarılmak, kucak dolusu sevmek varken

Senin canın neden yakılır güzel yavrum

Ana diyorlar bize, taş olsa bağrımıza basarız

Kokusuyla şenleniriz evladın, gülümsemesiyle yaşarız

Gece çok sessiz olur kalkar nefesine bakarız

Yesin diye yemeyiz, gülsün diye ağlamaya razıyız

Senin bir anlık mutluluğun için dünyaları harcarız.

Her şeyi yaparız, herkesi yeneriz, her kötülüğe karşı dururuz da

Senin gül yüzünün solma ihtimalini bile düşünmeyiz

Yoktur bizim kitabımızda acı çeken evlat

Yoktur cümlelerimizde kefene bürünmüş bebe

Yoktur 

Dayanamayız çünkü kıyamayız size

Eylül’üm, Leyla’m kendim doğurmuş gibi üzüldüm size canlarım

Verseler ellerine o şerefsizleri bilseniz neler yaparım

Yaparım ama sizi geri getirmemenin, siz güldürememenin acısını nasıl saklarım?

İki minik bedenin konduğu tabutu, toprağı neyle örterim?

Nasıl unutayım gül yüzlerinizi rüyalarımdan nasıl sıyrılırım?

Bu acıyla ben bile yaşayamam derim de anacığınızın yüzüne nasıl bakarım.

Size kıyan kahpelere ne ceza versem yetmez ama sizi bir daha sarıp koklayamamanın acısını geri getirmez hiçbir şey

Allah’ım sen evladını kaybetmiş tüm ana babalara sabır ver

Sen Eylülünü Leylasını yitirmiş olanlara yardım et

Hepimize yardım et ki bu yavruları senin bize hediyen olarak görmekten başka bir şey yapmayalım

Hepimize yardım et ki onlara kötülük meyledenlerle var gücümüzle savaşalım

Hepimize ver topu tüfeği, bedeni yüreği, topuzu gürzü, cesareti, yürüyelim üstlerine, siper olalım minicik bedenlere

Helal etmeyelim hakkımızı hiçbirine

Bırakın canının yanmasını, 

Kaşlarını çatmayalım evlatların

Güldürelim sonuna kadar

Leyla’m, Eylül’üm sahip çıkamadığımız tüm evlatlarım 

Affedin bizi

Cennetinizde yaşayın şimdi

Bırakın sefil dünyada cehennemi

Oralardan gülümseyin bari…