‘Ben bu çağdan nefret ettim, etimle kemiğimle nefret ettim’ diyor Cahit Zarifoğlu.
Ve biz her gün, her an, her saniye bu nefreti besleyecek, büyütecek olaylar yaşıyoruz içinde bulunduğumuz çağda.
Ne eskilerin saygısı var etrafımızda, ne eğitim kaygısı
Ne eskilerin zarafeti var üzerimizde, ne ticaretin ahlaklısı.
Ne insan gibi insan kaldı, ne zamane ağrısı
Olan bize oldu, yitirdik güzel zamanları, iyi insanları
Kaybettiklerimizi sayfalarca yazıp dillendirmek mümkün ama kazandığımız sadece ‘hız ve haz’.
Arabalar hızlı, teknoloji hızlı, sevgi hızlı, yaşam hızlı.
Oysa bereketli olan sakinlik, yavaşlık, daha doğrusu sabır.
Çok hızlandık sabrımızı kaybettik, hazzın boyutunu arttırdık özlemi kaybettik.
Her şeyden önemlisi hayatımızın her anında gerekli ve her konuda ihtiyacımız olan ‘ahlak’ı kaybettik.
‘Ahlak’
Var mı kelime anlamını hatırlayan?
Kaybettiğimiz için unuttuklarımız başında geliyor ne de olsa!
Ahlak; ‘İyiye ve doğruya yönelmiş eylem talep eden kurallardır. Bazı davranışların üstün değerler yüklenerek yapılması teşvik edilir. Ahlak kurallarını içerenleri düzenlemeyi amaçlayan, bunu yaparken de iyi ya da kötü, doğru ya da davranışın ne olduğu sorusuna cevaplar veren kuralların tümüdür.’
En uygun bulduğum ifade bu idi, ahlak kavramını en iyi anlatan.
Her konuda unuttuğumuz.
Ailede, ticarette, eğitimde, siyasette
Evde, işte, okulda
Oyunca, sporda, eğlencede
Hastanede, seyahatte, internette
Akla gelen her yerde var olması gereken
Fakat hepsinde birden unuttuğumuz ‘ahlak’
Varlığına en çok ihtiyacımız olan
Yokluğuyla tüm insanlığı sınayan
Eksikliğini hisseden sen ben birkaç sıradan
Oysa tüm kâinatı tek doğru yola sokacak olan
‘Ahlak’
Tüm okullarımızda, 11 Eylül itibari ile yeni derslerin müfredata eklenmesini talep ediyorum.
Bunların ilki anaokulundan üniversite son sınıfa kadar her yıl okunması zorunlu ‘ahlak’ dersi.
Devamı diğer yazılarda gelecek.
Ahlaksızlığın sebep olduğu, hırsızlık, soysuzluk, arsızlık, şiddet ve diğer tüm kötülüklerini bitmesi değil belki ama azalması umuduyla, bizden sonraki nesillerin aynı hatalara düşmemesi için alınan bir önlem diyebiliriz kısaca.
Kaybettiğimiz değerleri ders olarak okutmazsak, işlemez, anlatmazsak, gelecek neslin neler yaşayacağı belli.
İşe içinde bulunduğumuz ahlaksız toplumun ve ahlaksız insanın varlığını kabul etmekle başlasak bile olur.
Ne de olsa bir sıfırdan büyüktür…
