VAZGEÇMEK?
Neslihan ÇELİK ALKOÇLAR

Neslihan ÇELİK ALKOÇLAR

VAZGEÇMEK?

10 Kasım 2016 - 00:00

Her şehit haberinde o şehidin anacığının yerine koyuyorum kendimi.

Eşinin değil belki ama evladının yerine birde.

Anlamaya ağlamaya çalışıyorum.

Acısını hissetmeye hissettikçe daha çok karşı koymaya çalışıyorum düzene.

Hiçbir ananın evladını cenazesine gitmek için doğurmadığından çok emin, yüreğim sızım sızım sızlayarak dalıyorum düşüncelere

Binlerde evlat öldü, binlerce yuva yıkıldı, binlerce insan öksüz, yetim, dul

kaldı bu uğurda.



Ölenler kutsal cennete gittiler şüphesiz ondan yana rahatız bir bakıma da

Ya kalanlar?

Kalmak zorunda olanlar?

Onunla gitmek isteyip gidemeyenler

Birlikte büyümek yaşlanmak isteyip, yapamayanlar

Düğününe gitmek istediği en sevdiğinin tabutuna sarılanlar



Of yine sıkıştı kalbim

Bu acıyı asla almıyor aklım

Aklımın erdiği kadarıyla yanıyor canım

Ama yine de koyamıyorum kendimi o ananın yerine

Ve ertesi gün oluyor, sonra bir daha, yine, tekrar

Günler geçiyor

Hayat vazgeçmiyor

Zaman akıyor

Geçmiş vazgeçmiyor

Yaşam gidiyor

Acı hiç değişmiyor

Gönül yandıkça sönüyor belki ama o kor ateş yok mu kor ateş

Hep dağlıyor, sızlıyor, deliyor geçiyor.



Vazgeçtim bir ara, bu ara kendimden

Dedim sus yüreğime, olma boşuna divane

Kime ne senden, yozlaşmış düzenden, yüreği taş herkesten

Gördüğüne bakıp seçip, içini açmaya gerek duymayandan



Vazgeçtim

Değeri hırkaya verenlerden

Seviyormuş gibi yapan

Ama en çokta kendini sevenlerden



Vazgeçtim

Asıl evladından vazgeçenleri

Onların yüreğinde kor kor yanan sızıyı gördükçe

O her şeyin peşinde olanlardan vazgeçtim.

Yeniden insan ruhuna dönüşene kadar

Suretimizden değil de yüreğimizden tanınana kadar

Vazgeçtim sizden

Kalbimde yaşamak istiyorum bu aralar

Kalbi kanayanların yanında

Ruhumun sesini dinleyip, kendi kanatlarımla süzülmeye karar verdim gökyüzümde

Yalnız, kimsesiz, sadece

Kaybettiğim yolları, aradığım evleri, sorduğum soruları,

Bulamadığım tüm cevapları, unuttuğum yüzleri, aklıma gelen gelmeyen her şeyi

Gözden geçirmem gerek



Yarınların yeniden var olması

Ruhumun kendini sevmesi için

Aradığım anlamı bulmak

Kendi yazımı kendi el yazımla yazmak

Hayallerimi gerçeğe dönüştürmek

Yanlışımı doğrumu yeniden çözmek için

Uçmam

Koşmak

Hatta belki de vazgeçmem lazım



Yeniden doğuş olacaksa bunun adı

Varım

Varoluş olacaksa, hemen diyorum

Kaçmaksa ona da evet

Siz ne derseniz deyin

Ama

Biz bu insan suretlerinden kurtaramıyorsak dünyayı

Bari kendi içimize koşarak tamamlayalım yolculuğumuzu

Vazgeçerek…

Bu yazı 1315 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar