GODOT’YU BEKLERKEN-III

Beckett, Godot’yu beklerken adlı eserinde Vlademir ve Estragon karakterlerini Tanrıdan koparması, kendisinin ateist olmasıyla Tanrıdan koparılmasını mı sorgulamaktadır?. Beckett yıllar sonra Tanrı ile iletişim mi kurmaya çalışmaktadır?. Beckett eserinde hiç gelmeyecek olan Tanrısını mı beklemektedir?. Beckett’in Godot’su Tanrı mı dır. Beckett’in beklediği hiç gelmeyecek olan Godot’ su Tanrı mı dır. Ateist Olan Beckett, Vlademir ve Estragon’a Tanrıdan koparılmış birey karakteri yüklemesi kendisinin Tanrıdan koparılmasının varoluş sorgulaması mı dır?. Beckett Tanrıdan koparılmasının varoluş sancısını mı yaşamaktadır?. Beckett’in Godot olarak isimlendirdiği Tanrı mı dır?.

İçinde bulundukları hiçlik durumundan Vlademir ve Estragon kendilerini kurtaracak birini ve/veya bir şeyi beklemeleri insanlık uygarlık gelişim aşamalarında birey ve/veya toplumların içinde bulunduğu olumsuz, karamsar durum ve şartlarda birini ve/veya bir şeyi, bir kurtarıcıyı beklemeleri aynı bir şey mi dir?. Vlademir ve Estragon’un beklediği hiç gelmeyecek olan Godot ile insanların beklediği kurtarıcı Godot mudur?. Bir kurtarıcıyı beklemek her toplumun bir kaderi mi dir?. Her toplumun bir Godot’su mu vardır yada her toplum kendi kurtarıcısı olan Godot’sunu mu yaratır?. Godot’suz toplum olabilir mi?. Godot’yu beklemeyen bir toplum var mı dır?. Bir kurtarıcı beklemeyen toplum var mı dır?.

Bir kurtarıcıyı bekleyen birey ve/veya toplumlar bir hiç mi dir ler?. Varoluşlarının hiç mi bir anlamı yoktur?. Varoluşlarını hiç mi sorgulama şansı yoktur. Vlademir ve Estragon’un hayatlarını hiç mi sorgulama şansı yoktur. “ sorgulanmamış hayat yaşamaya değmez” diyen Sokrates’e göre Vlademir ve Estragon’un hayatları yaşanmaya değmez mi?. Hiç gelmeyecek olan bir kurtarıcıyı bekleyen birey ve/veya toplumların da mı hayatları Sokrates’e göre yaşanmaya değmez?. Bir kurtarıcı bekleme hiçliğinde olan birey ve/veya toplumların hayatları yaşanmaya değmeyecek mi?.

Hayatta içinde bulunduğumuz umutsuzluk anında çıkış yolu olarak bir kurtarıcı beklemek eylemlerinden vazgeçmiş, Vlademir ve Estragon gibi eylemlerine yenilmiş insanların ortak kaderi mi dir? ve ortak kaderi olarak mı kalacaktır?.

Eski Mısır’a ait “biz kendi kaderlerimizin mimarlarıyız” sözü bir kurtarıcıyı bekleyen birey ve/veya toplumlara ne anlam ifade edecektir Godot’yu beklemek kadar kolay bir eylemsizlik anı varken ne diye insan kendi kaderinin mimarı olmak için hayatının her anını mücadele içinde geçirsin! Godot’yu beklerken.

Devamı haftaya kalın felsefeyle