Sürekli Aç Kalıyoruz, Peki Neden Kilo Veremiyoruz?
‘Çok az yiyorum, sürekli açım ama yine de kilo veremiyorum.’ Kilo vermeye çalışırken bir
noktada kendimize bu cümleyi kurabiliyor, bazen aç kalmayı gösterdiğimiz çabanın bir parçası sayıyoruz. Hatta gün içinde ne kadar çok acıkırsak ertesi sabah tartıda o kadar büyük bir değişim bekliyoruz. Peki o açlık günümüzün geri kalanını nasıl etkiliyor?
Gün içinde öğünlerimizi iyice küçülttüğümüzde, daha akşam olmadan enerjimiz düşebiliyor. Yaptığımız işe odaklanmak zorlaşırken bir yandan da aklımız daha sık atıştıracak bir şeylere gidiyor. Akşama kadar bekleyip sofraya iyice acıkmış oturduğumuzda ise daha hızlı yiyebiliyor, bazen her zamankinden daha büyük bir porsiyon isteyebiliyoruz. Bazen ise bu döngüyü ertesi gün de devam ettiriyoruz. Akşam fazla yediğimizi düşünüp sabah ilk öğünü geciktiriyor ya da gün boyunca porsiyonlarımızı çok küçültüp yine akşam yemeğine çok aç oturmuş oluyoruz. Oysa gün içinde aceleyle yediklerimiz, aralarda yaptığımız atıştırmalar ya da akşam aldığımız ikinci porsiyon da o günümüzün bir parçası oluyor. Uzun süre aç kaldıktan sonraki öğünümüzde neden daha çok yediğimizi merak ediyorsak, cevabın bir kısmı sofraya oturmadan önceki saatlerde arayabiliriz.
Peki bunca açlığa rağmen tartı neden değişmeyebiliyor? Kilo kaybının seyrini anlamak için zaman içinde hem ne kadar enerji aldığımıza hem de ne kadar enerji harcadığımıza bakmak gerekiyor. Çünkü harcadığımız enerji de süreç boyunca değişebiliyor.Bir süredir kilo veriyorsak, vücudumuz yeni ağırlığında dinlenirken de hareket ederken de daha az enerji harcayabiliyor. Bazılarımızda bu düşüş, verdiğimiz kiloya bakarak beklediğimizden biraz daha fazla olabiliyor.Buna metabolik uyum deniyor. Aynı şekilde beslenmeye devam etsek bile aldığımızla harcadığımız enerji arasındaki fark küçülebiliyor. Bu yüzden hâlâ sık sık acıkırken başlangıçtaki kadar hızlı kilo vermeyebiliyoruz.
Bir de tartıya döngümüzün hangi gününde çıktığımız var. Örneğin adet öncesinde veya adet sırasında vücudumuzun tuttuğu su, tartıda görmeyi beklediğimiz düşüşü bir süre gizleyebiliyor. Pazartesi sabahı aynı sayıyı gördüğümüzde bütün hafta yaptıklarımızı sorgulamaya başlayabiliyoruz. Birkaç gün sonra beslenmemizde belirgin bir değişiklik yapmadan daha düşük bir sayı görmek de mümkün olabiliyor. Tartı vücudumuzdaki suyu da hesaba kattığı için, tek bir sabahın ölçümüne bakarak yağ kaybının seyrini anlamak bizim için zor olabiliyor. Bu yüzden birkaç haftalık değişime baktığımızda o sabah gördüğümüz sayıyı da daha doğru yorumlayabiliyoruz.
Kilo kaybımız yavaşladığında ya da sabah tartıda aynı sayıyı görünce de öğünlerimizi biraz daha küçültmek aklımıza gelebiliyor. Ama gün içinde enerjimiz düşüyor, aklımız sık sık yiyeceklere gidiyor ve sofraya çok aç oturuyorsak, beslenme düzenimize yine bir bütün olarak bakmamız daha doğru oluyor. Porsiyonları küçültmeye odaklandığımızda, soframızdan zamanla hangi besinlerin eksildiğini gözden kaçırabiliyoruz. Kendimize soralım... Ne zaman acıkıyoruz? Yediklerimiz bizi ne kadar doyuruyor? Gün boyunca yediklerimizden ihtiyacımız olan proteini, karbonhidratı ve yağı alabiliyor muyuz? Peki ya vitamin ve mineralleri?
Belki de “Daha ne kadar az yemeliyim?” diye sormadan önce “Şu an yediklerim günlük
ihtiyaçlarımı karşılıyor mu?” diye düşünmeliyiz.





















