İstanbul'da Görme engelli Bahu Bike Demir, 9 yaşından itibaren gözlerinde problem yaşamaya başladı. Tetkiklerde stargardt hastalığı tanısı konulan Demir, zamanla görme yeteneğinin büyük bölümünü kaybetti.Orta kısımı tamamen kapalı olan gözlerini yukarı, aşağı, sağa ve sola çevirerek yüzde 5-10 arasında görmeyi başarabilen Demir'in, genetik hastalık olması nedeniyle 11 yaşındaki erkek kardeşi de kendisi gibi aynı sorunu yaşıyor.Demir'in görme yeteneğini geri kazanabilmesi, kök hücre nakliyle ilgili bilimsel gelişmelere bağlı. Bildiği bir ortamda ortaokul ve lise eğitimini tamamlayan Demir, bu yıl İngilizce hazırlık sınıfına devam ettiği üniversitede ise hayata hazırlanmasında önemli bir dönüm noktası yaşıyor. Sabah 06.00'da kalkıp 2 saatlik yolculuğun ardından okuluna gidebilen, günde 4 saatini otobüste geçiren Demir, üniversiteyle beraber küçük dünyasından çıkarak, geleceğe umutla bakıyor.Kardeşi de aynı sorunu yaşıyorBahu Bike Demir, 9 yaşından itibaren görme kayıpları yaşamaya başladığını, bir objeye bakarken gözlerini sağa, sola, yukarı ve aşağıya hareket ettirerek görmeye çalıştığını söyledi.İki gözünün toplamda yüzde 5-10 arasında gördüğünü ifade eden Demir, gözlük dürbün tarzı ürünler de kullanamadığını, hastalığının bir tedavisinin olmadığını kaydetti.Demir, genetik bir sağlık sorunu olduğu için 11 yaşındaki erkek kardeşinde de 9 yaşından itibaren aynı şekilde görme kayıpları başladığını anlattı.Eğitim hayatına normal öğrencilerin okullarında devam ettiğini, görme engellilerin kullandığı Braille alfabesini öğrenmediğini dile getiren Demir, şöyle devam etti:"Bilgi Üniversitesi İngilizce Halkla İlişkiler Bölümü hazırlık sınıfında okuyorum. Hayatım zor ama güzel. Bazen çok bunaldığımı hissettiğim zamanlar oluyor. Üniversitenin hazırlık döneminde çok daraldığımı hissettim. Lisedeyken servise binip okula gidiyordum.Tanığım bir ortamdı. Sınıfım değişmiyordu. Aynı ortam ve herkes beni tanıyordu. Üniversite sınavlarına hazırlanırken de kendimi kapatmıştım. İlk defa böyle bir ortama giriyorum. Derslerime çok fazla zaman ayırmam gerekiyor. Ders konusunda çok üzülüyorum ama asla pes etmiyorum. Tabletten çalışıyorum. Büyüterek okuyorum ve çok yavaş sürüyor. Arkadaşlarım yardımcı oluyor. Kapalı bir ortamdan üniversiteye gelince, ilk kez bu kadar açılınca zorlandım. Taşa çarpmış gibi hissettim açıkçası. Şu an toparladım. Son bir aydır gerçekten iyiyim. İlk defa bağımsız oldum.""Sıradan görünmeye çalışıyorum"Bahu Bike Demir, toplu taşıma araçlarıyla okula gelirken kendisini en çok zorlayan şeyin insanların yargısı olduğunu belirterek, "Telefonu kullanırken çok yakın bakınca etrafımdakilerin dikkatini çekiyorum. Amcalar, teyzeler 'Kızım uzaktan baksana, gözlerini bozacaksın.' diye uyarıyorlar. Gözüm bozuk, gözlüğümü unuttum tarzında bir şeyler söylüyorum. " dedi.
Görme engelli olmasına rağmen sıradan görünmeye çalıştığını dile getiren Demir, "Görme problemimden dolayı çok fazla dikkat çekmek istemiyorum. İnsanlar beni olduğum için sevmeliler. Beni tanıyanların yanında çok rahatım ama bazen kendime söz geçiremediğim durumlar oluyor. Kendimi üzüyorum. Kimsenin bana gelip de 'Bahu niye böylesin' dediği yok ama insanlar bana üzülsün, acısın istemiyorum. Normal yaşamak için çok daha fazla çaba sarf ediyor olabilirim ama acınacak durumda değilim, bizler acınacak durumda değiliz. Elimden geldiğimce kendim ve geleceğim için çaba göstermeye çalışıyorum." ifadelerini kullandı.Üniversite sınavında ilk kez tablet kullanıldıBahu Bike Demir, kendisini en çok rahatlatan şey olan müzik ve dansla ilgilenip bir enstrüman çalmayı öğrenmek istediğini belirterek, "Ne olursa olsun müzikle uğraşmak istiyorum. Hayatımda verdiğim tek doğru karar bu. Müzik eğitimi almadım ama almayı istiyorum. Hayatımı yarış atı gibi koşturarak, diğer arkadaşlarıma yetişmeye çalışarak geçirmek istemiyorum. Ben mutlu olduğum bir şeyi yapmak istiyorum." dedi.Üniversite sınavına tabletle giren ilk öğrenci olduğunu anlatan Demir, kamera ve ses kayıt cihazı ile üç öğretmen eşliğinde girdiği sınavda, tablete yüklenen soruları büyüterek okuyarak cevaplarını söylediğini, yanındaki görevlinin de kağıda geçirdiğini kaydetti.Küçük çapta yazılar da yazdığı ifade eden Demir, "Koreli müzik grubuyla ilgi yazılar yazıyorum. İleride kitap yazma hayalim var. Yaptığım her şeyde en azından az görenlere yönelik bir şeyler yapmak istiyorum. İnsanlar, 'Evet bu hayatta bizimle beraber yaşayan az görenler de var.' demeli ve bunu bilmeli. Otobüse binerken birine 'Gelen otobüs hangisi' diye sormadan binebilmeliyim. Otobüsün rengi gideceği yere göre olabilir. Kimseye ihtiyacım olmadan yaşayabilmeliyim."KAYNAK: AA
Görme engelli olmasına rağmen sıradan görünmeye çalıştığını dile getiren Demir, "Görme problemimden dolayı çok fazla dikkat çekmek istemiyorum. İnsanlar beni olduğum için sevmeliler. Beni tanıyanların yanında çok rahatım ama bazen kendime söz geçiremediğim durumlar oluyor. Kendimi üzüyorum. Kimsenin bana gelip de 'Bahu niye böylesin' dediği yok ama insanlar bana üzülsün, acısın istemiyorum. Normal yaşamak için çok daha fazla çaba sarf ediyor olabilirim ama acınacak durumda değilim, bizler acınacak durumda değiliz. Elimden geldiğimce kendim ve geleceğim için çaba göstermeye çalışıyorum." ifadelerini kullandı.Üniversite sınavında ilk kez tablet kullanıldıBahu Bike Demir, kendisini en çok rahatlatan şey olan müzik ve dansla ilgilenip bir enstrüman çalmayı öğrenmek istediğini belirterek, "Ne olursa olsun müzikle uğraşmak istiyorum. Hayatımda verdiğim tek doğru karar bu. Müzik eğitimi almadım ama almayı istiyorum. Hayatımı yarış atı gibi koşturarak, diğer arkadaşlarıma yetişmeye çalışarak geçirmek istemiyorum. Ben mutlu olduğum bir şeyi yapmak istiyorum." dedi.Üniversite sınavına tabletle giren ilk öğrenci olduğunu anlatan Demir, kamera ve ses kayıt cihazı ile üç öğretmen eşliğinde girdiği sınavda, tablete yüklenen soruları büyüterek okuyarak cevaplarını söylediğini, yanındaki görevlinin de kağıda geçirdiğini kaydetti.Küçük çapta yazılar da yazdığı ifade eden Demir, "Koreli müzik grubuyla ilgi yazılar yazıyorum. İleride kitap yazma hayalim var. Yaptığım her şeyde en azından az görenlere yönelik bir şeyler yapmak istiyorum. İnsanlar, 'Evet bu hayatta bizimle beraber yaşayan az görenler de var.' demeli ve bunu bilmeli. Otobüse binerken birine 'Gelen otobüs hangisi' diye sormadan binebilmeliyim. Otobüsün rengi gideceği yere göre olabilir. Kimseye ihtiyacım olmadan yaşayabilmeliyim."KAYNAK: AA 
