Doğuştan gözleri görmeyen Ahmet (46) ve Döndü Durak (57) kardeşler, yıllar önce anne ve babaları ölünce eski evlerinde tek başlarına kaldı.
Gözleri doğuştan görmeyen kardeşler, evlerinde her işlerini kendileri yapıyor. Sobayı kendileri yakan kardeşler, yemekleri de ellerinden geldiğince yapmaya çalışıyor. Âmâ kardeşler, her hafta ilçeye gidip pazar alışverişi yapıyor. Büyükorhan ilçesi Aktaş köyünde hayatlarını idame ettiren kardeşler, o kadar neşeli ki evde tef çalıp beraber türkü söylüyor. Hayatın tüm zorluklarına rağmen bir birini bırakmayan kardeşler herkese örnek oluyor. Yıkılan evleri Büyükorhan Kaymakamlığı tarafından yeniden yapılan kardeşlere komşular arada yemek getirerek yardımda bulunuyor. 
Devletin verdiği engelli maaşıyla geçinen kardeşleri bütün köy halkı seviyor.
Kör olmalarına rağmen evlerinde her işlerini kendi yapan kardeşler, herkesin takdirini kazanıyor.
Hayatın tüm zorluklarına beraber göğüs gerdiklerini söyleyen Durak kardeşler, "Zor bir hayat yaşıyoruz. Her şeye rağmen birbirimize sahip çıkıyoruz. Anne ve babalarımız yıllar önce öldü, kardeşlerimiz de evlenip evden gitti. Biz iki ama kardeş yalnız başımıza kaldık. Bir birimize sahip çıkıp her işimizi kendimiz yapmaya çalışıyoruz. Köyde komşular arada yemek getirip yardımcı oluyor. Neşemizi hiç kaybetmedik. Evde kardeşimle birlikte tef çalıp türkü söyleyerek vakit geçiriyoruz. Hayatımızdan memnunuz, ama yine de böyle yaşamak zor" dediler. 
Gözleri doğuştan görmeyen kardeşler, evlerinde her işlerini kendileri yapıyor. Sobayı kendileri yakan kardeşler, yemekleri de ellerinden geldiğince yapmaya çalışıyor. Âmâ kardeşler, her hafta ilçeye gidip pazar alışverişi yapıyor. Büyükorhan ilçesi Aktaş köyünde hayatlarını idame ettiren kardeşler, o kadar neşeli ki evde tef çalıp beraber türkü söylüyor. Hayatın tüm zorluklarına rağmen bir birini bırakmayan kardeşler herkese örnek oluyor. Yıkılan evleri Büyükorhan Kaymakamlığı tarafından yeniden yapılan kardeşlere komşular arada yemek getirerek yardımda bulunuyor. Devletin verdiği engelli maaşıyla geçinen kardeşleri bütün köy halkı seviyor.Kör olmalarına rağmen evlerinde her işlerini kendi yapan kardeşler, herkesin takdirini kazanıyor.Hayatın tüm zorluklarına beraber göğüs gerdiklerini söyleyen Durak kardeşler, "Zor bir hayat yaşıyoruz. Her şeye rağmen birbirimize sahip çıkıyoruz. Anne ve babalarımız yıllar önce öldü, kardeşlerimiz de evlenip evden gitti. Biz iki ama kardeş yalnız başımıza kaldık. Bir birimize sahip çıkıp her işimizi kendimiz yapmaya çalışıyoruz. Köyde komşular arada yemek getirip yardımcı oluyor. Neşemizi hiç kaybetmedik. Evde kardeşimle birlikte tef çalıp türkü söyleyerek vakit geçiriyoruz. Hayatımızdan memnunuz, ama yine de böyle yaşamak zor" dediler. 
