Adana'da Otizm Asperger tanısı konulan ve sosyalleşme problemi olan iki çocuğun Özel Dora Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezinde eğitim almaya başladıktan sonra, arkadaş edinmeye sosyal çevre yapmaya başlaması, annelerine umut oldu.Çocuk Gelişimi mezunu anne Fadime Coşalev ile Ziraat Mühendisi anne Ümmühan Topal'ın kızlarına Otizm Asperger tanısı konuldu. Çocuklarda rahatsızlıklarından dolayı arkadaş edinememe sosyalleşememe problemi oldu. İki anne de hangi özel eğitime gitse çocuklarına bir çare bulamadığı için umutsuzluğa kapılmaya başladı. Coşalev ve Topal bir süre sonra Özel Dora Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi ile tanışınca hem çocuklarının hem de kendilerinin hayatı değişti.Anne Topal, yaşadığı bu zorlu ve en sonundaki umut verici süreci anlattı. Topal,"Otizm Asperger Sendromu tanısı kızımıza bir buçuk yaşındayken konuldu. O günden bu yana özel eğitim alıyoruz. Altı yaşına geldiğinde, normal gelişim gösterdiğine dair bir rapor aldık. Bu raporun ardından kızımız ilkokula özel bir okulda başladı. Asperger, otizm spektrum bozuklukları içerisinde yer alır ancak farklılıkları olan, daha hafif belirtilerle seyreden bir durumdur. Asperger tanısı aldıktan sonra özel eğitim konusunda ciddi sıkıntılar yaşamaya başladık. Altı yaşına kadar özel eğitim aldı ancak yedi yaşından sonra bu destek kesintiye uğradı. Adana'daki özel eğitim kurumlarını araştırdığımızda; down sendromlu çocuklar, ağır otizmli bireyler ve diğer tanılara sahip çocukların hepsinin aynı sınıfta eğitim aldığını gördük. Bu da bizim için uygun bir ortam değildi. Kızımız 11 yaşına kadar özel eğitim desteği olmadan, kendi sosyal gelişimini doğal yollarla sürdürmeye çalıştı. On bir yaşına geldiğinde yeniden özel eğitim aldırmayı denedik. Ancak yine aynı durumla karşılaştık: Ağır durumda olan çocuklarla aynı ortamdaydı. Birkaç hafta devam ettikten sonra bu eğitimi de bıraktık" dedi.Bir yıl sonra araştırmalarıma devam ederken Dora Özel Eğitim Merkezi ile tanıştıktan sonra hem kendin hayatının hem de kızının hayatının değiştiğine değinen Topal, "Burası bizim için bir dönüm noktası oldu. Tanı almış tüm çocuklar burada çok kıymetli. Ancak en önemlisi, burada çocuklar ihtiyaçlarına göre ayrılmış şekilde eğitim alıyorlar. Ağır ve hafif durumdaki bireyler aynı ortamda değil; bu sayede çocuklar birbirlerinden olumsuz etkilenmeden, daha verimli bir şekilde eğitim görebiliyor. Kızım burada eğitime başladıktan sonra çok ciddi ilerlemeler kaydettik. Hatta burada, kendisi gibi Asperger sendromlu bir çocukla da tanıştı. Kurumdan çok memnunuz" ifadelerini kullandı."Ben ve babası dışında hiç kimseyle konuşmazdı, şimdi ise iletişim kurmaya başladı"Sözlerini sürdüren Topal, "Eskiden hiç temas kurmazdı insanlarla. En büyük sıkıntımız buydu. Kalabalıklara girmiyor, sosyal ortamlardan uzak duruyordu. Ben ve babası dışında hiç kimseyle konuşmazdı, hatta sık sık gördüğü insanlarla bile. Şimdi ise iletişim kurmaya başladı. Ufak ufak temas etmeye başladı, kalabalık ortamlara girmeye cesaret ediyor. En önemlisi ise artık çok yakın bir arkadaşı var. Burada onunla birlikte sürekli ders yapıyorlar. Kızım şu anda bir Anadolu Lisesi'nde, kaynaştırma raporuyla eğitim alıyor. Sınıf mevcudu 38. Ancak orada bir tane bile arkadaşı yoktu. Burada ise arkadaşlık kurmayı başardı. Bu, bizim için çok büyük bir gelişme. Ayrıca inanılmaz güzel resimler yapıyor. Resim konusunda gerçekten çok yetenekli. Coğrafyaya da çok meraklı. Dört beş dakikada, hiçbir şeye bakmadan dünya haritasını çizebiliyor. Biz bir aile olarak çok emek veriyoruz, özellikle anne ve baba olarak elimizden geleni yapıyoruz. Ama bu süreçte mutlaka doğru bir özel eğitim kurumundan destek almak gerekiyordu onu da aldık çok şükür" şeklinde konuştu."Daha önce birçok yerden ret almıştık"Anne Coşalev ise, "Benim kızım yüksek işlevli otizm sendromu tanısı aldı. Tanıyı çok geç yaşta aldık. İlkokul birinci sınıfta, doktorlar sadece dikkat dağınıklığı ve odaklanma problemi olduğunu söylüyordu. Ancak biz ortaokul altıncı sınıfa geldiğimizde Asperger ve otizm olduğunu öğrendik. Bu süreç bizim için oldukça zordu çünkü çocuğum bu dönemde çok ilerlemişti. Hiçbir özel eğitim merkezi bizi kabul etmiyordu, çünkü tanımız geç konmuştu ve yaşımız ilerlemişti. Elimizde hiçbir resmi belge ya da rapor yoktu. Sonrasında, doktorumuzun kontrolüyle Asperger tanısı konuldu. Ancak bu kez de yaşımız 16 olduğu için yine hiçbir özel eğitim kurumu bizi kabul etmedi. Hiçbir gruba dahil olamıyor, sosyal çevre kuramıyorduk. Kızım asosyaldi. En son çare olarak burayı buldum. Araştırdım ve artık son noktadaydık. Bizi burada çok güzel karşıladılar. Aynı yaş grubunda bir arkadaşı olduğunu ve yaşın önemli olmadığını söylediler. Oysa daha önce birçok yerden ret almıştık" diye konuştu.Coşalev, "Kızım buraya geldikten sonra bu arkadaşıyla çok iyi anlaştı. Çok güzel resimler çiziyor, grafik tasarım yapıyor. Ayrıca animasyonlar ve çizgi filmler hazırlıyor. Buradaki arkadaşıyla birlikte önemli işler yapıyorlar" diyerek sözlerini tamamladı.
